Arsiv

Kuşüzümü ve tarçın kokulu yalnızlık

Her gün gözyaşı akarsa zamanla başka ne işe yarar ki bir gözbebeği? Anlamsız boş boş bakan bir çift gözden ibaretse yüzüm,suçlu mu aramalı zamana yenik düştük diye ? Ben hiç bir şey yapmayayım..sadece hayallerimle kedinin yumakla oynadığı gibi oynayayım istiyorum.Çok biliyorum ben,çok kere kendimden nefret etmeliydim oysa ki

Susmayı bilememiş kar tanesi

Kardanadamların yüzünde nedense hep bir mahsun olma hali yatar.Nedense ben her kardanadam gördüğümde hüzünlenirim,tabiki bunda doğru düzgün kar/kardanadam görememiş bir çocukluğun yattığınıda eklemeliyim.Bizim oralarda kış yaşanmazdı sanki. kar yağmayan bir şehirdi bizim orası..Soğuk bile olsa biz görmezdik..Kar yağmasa da o şehirde üşüyen birileri vardı ama..Biz sanki hiç üşümezdik..Dışarısının bütün soğuğundan/pisliğinden arınmış bir çocukluktu..Kimse dokunamazdı sanki [...]

Karşı Sokağın Cin(s)leri

Gülümseyişini virajlardan kalbime taşıdım.bana ait olmadıkça benim olan ruhumu kanattım..Bin parçayım sessizliğinle..içimde sana/yarına dair umutlarımla gülümsüyorum işte..Kelimelerin kalıpsız kaldığı bir gece yarısı sana tutunmak ne denli içler acısı görüyorum/gösteriyorum kızgınlığıma.. Eser kalmamış dünkü efkarımdan . "gözyaşım utangaç boynunun inciden busesi" olmamış.. "her damla vedası seninle bir veda busesi " olamamış.. Yitip gitmişiz kimsesizlikler diyarına… Kurcalamak [...]

Çenesi kopasıca klavye cadısı

Kelimeleri birbirine dolandırıp yazmak var mıdır başka başka diyarlarda da? Niye her salisesinde hüzün kokmak zorundadır ki satır araları ? Çok soru sormamayı da öğretemedim kendime zaten.. bu neşeli bir yazı olacağa benziyor..hayretler içerisindeyiz ailecek .. belki içinde ders alıncak noktalarımda olabilir..ne yani çok şükü r ki bilgiliyiz..elimiz de kalem tutuyor.pardon klavye tutuyor..yada her ne [...]

Bahçedeki Sandal

kimi zaman yersiz düşlere dalardım,hep aklım toparlardı beni “saçmalama hiç mantıklı değil bu hayalin” derdi..ne zaman hayale dalsam sıyrılırdım kendimden..kimsenin hiç bilmediği biriydim ben..kimsenin görmediği dokunmadığı..bütün pisliğine rağmen hayatın gülümseyen yüzüydüm..içimde hep bir umut.. bahçede sandal.. denize açılmayı bekleyen.. oysa denizde olsa kurumazdı böyle,boyası dökülmezdi..ait olduğu yerde olmalıydı sandal..aklım,hani bana mantıklı ol diyen aklım bunu [...]