Arsiv

Blog İnsanları

Günlerdir kafamı yeşilvadiye takmış bulunmaktayım. (tasarımı için kafa patlatmak değil zira uğraşımın nedeni :Pp normal bir kullanıcı gibi düşününce kendimi daha verimli oluyorum ben o bakımdan Levent Bey, kızmayınız) Neyse. Sabah kalkıp elimi yüzümü yıkayıp işe geliyorum ben benzer bir çok hayatta olduğu gibi. İşe gelirken sıklıkla gazetemi alıyorum, yarım yamalak okuyorum çoğunu. Sonrasında efendim [...]

Anne Eli Değmiş Gibi

Biraz cümle sarfetmek gerekli. Kelimelerin uçuşmasına müsade etmeli. Bir gece yarısı, yeniden oturmuşken bu parlak ekranın başına böyle anlamsızca kalmamalıydık diye içerlemiyor değilim. Ama hislerim bu denli karmaşıkken karar almamam gerektiğini öğrendim ben. Büyüdüm sanırım biraz olsun. Kocaman kız oluşumu gördü annem geldiğinde. Artık kendim olduğumu, bir hayatım olduğunu. Anlatacak çok şeyim yoktu belki ona, [...]

Yeni Yayın Dönemi

Söz verdiğimiz üzere (bugün ne çok söz vermek lafı geçti öyle değil mi? ) Aliye’nin hemen akabininde buradayız. Ben anneciğim hanfendi ile olan anılarımdan bir demet sunmayı planlarken günündevamında öyle çok şey oldu ki. Kırgınlık, kızgınlık vslerimi es geçiyorum. Bahsi yersiz bunların dönüp dolanıp. Her gün aynı şeylerden bahsedecek değiliz ya.. Öğleden sonra gibi cumartesi [...]

Ekran Başına

Amanın! Sabah elimi yüzümü yıkadıktan sonra giyinip işe geldim ben. Annemciğim hazretleri yollarda perperişan idiler evlerine dönerlerken. Beklerken kendilerinden gelecek olan “ben geldim..iyiyim ben” cümlecağzını gazetelere göz attım. (ne -ler’i be bir adetcik gazete var idi önümde) Gazetelerde bangır bangır şu habere yer verilmiş : Aliye ekranlara dönüyor ! Yazımın başındaki o şahane “Amanın!” işe [...]

neyse.JPG