Arsiv
Bir Tutkudur Tiyatro
11 yaşındaydım tanıştığımda. 11 yaşın tüm mızmızlığı ile seçmelerin yapılacağı sınıfa girmiştim. Kabul edilmemiştim. “Çok üzüldüm” diyerek sınıftan ayrıldıktan iki ders sonrasında aynı yere tekrar çağırıldım. Ben üzüldüğüm için kabul edildiğimi zannederken öğrendim ki “üzülme rolü”nde çok başarılı olabilirmişim. Çünkü beni İLK KEZ üzgün görmüş o gün öğretmenlerim. O günden sonra binlerce kez üzüldüm, ama [...]
Cloverfield, Belki şehre bir canavar gelir.
Lost‘u izlemedim. İzlememek için de direniyorum. Yapımcısı J.J. Abrams’ın filmi Cloverfield için aynı direnişi göstermeyerek izledim. Ancak kafamda milyon tane soru işaretleri gezdiren filmlerden hoşlanmayışım bir yana el kamerası ile çekilmiş -izlenimi veren- film kalitesizliği , oyuncuların bönlüğü ve daha bir çok nedenden ötürü hiç de beğenimi kazanmadı. Bunda belki Lost ve türevlerine sempati duymayışımın [...]
Çikolatalar Arası Cinsiyet Ayrımcılığı
Ülker bir çikolata yaptı, ismini Rodeo koydu. Reklam filminde ismi Mustafa olan genç bir delikanlı oynadı. İlk reklam filminde Mustafa annesinin açamadığı kavanoz kapağını erkekliğinin -ve tabiki Rodeo yemiş olmanın- verdiği güçle bir çırpıda açıyordu. İkinci filmde ise Mustafa’nın yanında bu kez Ahmetler, Aliler, Vedatlar bulunuyordu. Esas oğlanlarımız “kuvvet macunu” niteliğindeki Rodeolarını yerken etrafa artistik [...]
Kolera Günlerinde Aşk
Yüzyıllık Yalnızlık, Benim Hüzünlü Orospularım, Kırmızı Pazartesi ve Kolera Günlerinde Aşk.. Okuduğum en güzel romanlar olan bu kitapların ortak paydası Gabriel Garcia Marquez imzalı olmaları. Kolara Günlerinde Aşk‘ın beyaz perdeye uyarlanacağını duyduğumda içimi tarifsiz bir duygu kaplamıştı. Uzunca bir süredir aşka doyulası bir film izlememiştim ve tüm bu duygu birikimimi bu filme saklamıştım. Ancak ne [...]
Ömür Hanım ve Düşündürdükleri
Şükrü Erbaş, yeterince uzun olduğu için bu yazıdan bağımsız olarak eklediğim Ömür Hanımla Güz Konuşmaları’nda yaşamının son demlerinde olan birinin cümlelerini kullansa da sıkı sıkıya hayata bağlılığın metnini okuyorum her seferinde. Cümlelerin saklı kalmış köşelerine ittiği o hayat belirtileri, o yaşanmışlıklara duyulan özlem, her bir yaşımla beraber daha çok hafızama kazınıyor. Yaşanılan her günün yazıldığı hane [...]
