Kalemin renginden anlaşılmalıydı oysa yazının içeriği.bazen kimsesiz bir melodi olurdun kulağımda,kimi zamanda sözcüklerin
hırpalandığı bir öykü…her göz kapatışımda önüme gelen bir hüzün bazende..
 Gülücük vardı bide..Sesinden anlardık zamanın kıymetini..Bugünlere tutunmak gerektiğini yüzümüze en çok gülücük vururdu.
 Bazen ben kelimeleri yerli yersiz kullanışımdan anlarım ruh halimi…Saçma sapan bir yazı oldu bu..Anla ki merush kendine gelmen gerekiyor …
 Karşı koyamadığın gibi susmayı da bileceksin..Çeneni kapatmak en güzel yolu..

 SUS..