Çarşamba 23 Temmuz 2008
Gözlerim kapanıp, ellerim yorulup, başıma ağrılar girene kadar yazdım dün gece. Uzunca süren sessizliğin dışa vurumu ancak bu kadar olabilirdi. Zamanım kısa sürede tükenmez ise her sayfası için ayrı ayrı planlarım var. Şimdilik bir süre daha depolamış bulunuyorum. Eski inatçılığım yok üzerimde, buna üzülüyorum. İnatçı olmamak, beraberinde dirençsizliği getiriyor. Bunun genel yapım itibari ile bana ters olduğunu düşünüyorum. Bu yanım hala yerinde hiç değilse. Çok fazla yalnız kalıyor olmanın faydalarını toplamaya başladığımı sezdim bir de dün gece. Saatler süren sessizliğin elimdeki kalemin çığlıklarıyla geceyi inletmesi kadar ruhuma iyi gelen bir şey olmamıştı. “Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir” der ya hani Sezen.. Öyle bir şey işte.. Onbinlerce harfin yan yana gelip söylediği şarkıya hayran kaldım, ömrümü yoluna serebilirim bile.
Narsizm? Tam olarak değil. Asıl hissedilen, asıl kelimeler ve asıl duygu ile birleşince, zamansızlık denen illet gözlerimi bağlamışken ne koparırsam kar diye düşünüp doldurduğum sayfalar onlar. Onlar benim. Ben onlardayım. Geri kalan koskocaman bir karanlık. Görülmek istenenin görüldüğü bir dünya burası. İçinde geçirilecek ne kadar zamanım kaldı, bilmiyorum.
Bu cümleler sana karanlık gelebilir, ama benim gözlerimde kocaman bir ışık var; okudukça aydınlatıyorum. Benim gözlerimle bak istersen, vereyim avcuna. Sense, bana biraz zaman ver, zamansızlıklarımı doldurayım onlarla.. Zamansızlıkları doldurup, zamana yetişirsek, orda buluşuruz seninle.
Bana biraz zaman versin Hayat Merush, bitmedi daha yapacaklarım.
Yüreğine sağlık ben okurken kendimi buldum sanki acizane..
ya meruşum sen böyle yaz yaz sonra gelde düşündürme…. beynine kalbine ellerine sağlık
merushanim,
gözlerinizdeki isigi degil, ama cümlelerdeki karanligi görebiliyorum…fani bir okurunuz olarak….
yazida bi hüzün var…karanliga acilan….o hüzün sebebiyle ses vermek istedim simdi…
iyilikler.
ya meruşcum sen bu işi biliyosun…meruşcum diyorum çünkü çok samimi buluyorum burdaki tüm herşeyi…senin yazılarını okurken bir yanıma anlamını bilmediğim bir hüzün çöküyor bir yanımsa kuş gibi hafifliyor…çünkü evet tamda diyorum beni anlatmış sanki benim ağüzımdan yazılmış kadar beni anlatmış diyorum…hem böyle ol meruş hep duygularıma duygularıma tercüman ol…
Efsun,
İçimde güzel bir yere dokundu cümlelerin, teşekkürler..
Her bir yazın ayrı bir gülümseme konduruyor dudağıma.
Sen çok yaşa emi Merush, bir de çok yaz.(=