Kategori Arsivi

Aforizma Kategorisindeki Yazilar Goruntuleniyor.

Aforizma V

 

Sapsarı bir geceydi.
Gitmiştin. Yerden göğe kadar sararmıştım. İçinde kuş cıvıltıları olan bir masal anlatmıştın giderken. “Bir gün ortadan kaybolabilirim.” Masala kandırıp bedenimi, öylece uykunun kollarına bırakıp gitmiştin. Uyandığımda yalnızca sonunu hatırladığım bir masalın orta yerindeydim. Soğuktu;üşüyordum. Yeniden uykuya daldığımda seni sapsarı bir odada buldum. “Ben senin hayatından gittim oğlum, hadi dur o sarı odalarda durabilirsen…” [...]

Aforizma IV : Yokluğunda Çok Kitap Okudum

 

Eflâtun rengi hayaller kuran bir “suskun”un sözleriyle özledim ilkin seni. Satırlar akıp giderken neyi dinlediğimi, neyi işittiğimi neyi görüp neleri görmezden geldiğimi sorguladım bolca. Sessizliğin evreninden İhsan Oktay Anar’ın düş dünyasına duhûl ederek suskunluklarını bozanlar, gelip senin sesine büründüğünde kalemin kağıda aşkı dirildi, ses verdi günebakan çiçeği başını uzattığı o yerden. Sesini özlediğim o saatte,  zıtlıkların [...]

Aforizma III

 

 -ön sızı-
İçinde (u)mutsuzluk, özlem, gözyaşı, hastalık geçen cümlelerimi hangi gemiye beraber yaktım şimdi hatırlamıyorum. Bazen en ihtiyaç duyduğum kelimeler onlar oluyor, bazen uzanmak istiyorum, anlatmak istiyorum derdimi onları gelişigüzel yerleştirerek; bulamıyorum yerinde. Bazen “iyi ki yoklar” diyorum, bazen yokluklarına ağlıyorum.
Huzursuz bir gündü
Sinirle söylenmiş sözlerin üzerinde bir tozdur aşk… Havaya sıkılan bir kurşundur sert bakışların.. Söküp [...]

Aforizma II

 

Kış gelmişti.
Üzerimde görmediğin elbisem, aklımda bilmediğin şarkımız ile yola çıktım. Duymayı hiç istemediğim sözlerini yola akıttım giderken. Özlediğim cümleleri seni o son gördüğüm yerde bulurum belki diye yürüdüm. Yol ilerlemedi, yol sana gitmedi. Yolun ucunda bana hiç istemediğim sözleri söylettiğini düşünürken çıkageldi hayalin; “inanmadım” dedi..
Soğuktu.
Hani hatırlar mısın, çok soğuk bir geceydi yine. Biz hariç herkesin [...]

Aforizma

 

Öylesine yorgundum..
Başım kendinden ağır gelmeye başlamıştı, günlerdir devam eden uykusuzluktan mı yoksa içinde gezen düşünce balonlarından mı bu kadar ağırlaşmıştı bilmiyordum. Tam başımı yastığa koyduğumda yaklaştı ellerin. Elini tutup ayağa kalkacakken bırakıp ellerimi uykuya uğurladın beni. Uykusuz başımı sonsuz bir uykuya uğurlarcasına donuktu ellerin. 
Rüyaydı.
Gözlerimin tam ortasında duruyordu hayalin. Yüzün bana dönsün diye bekledim. Yüzün bensiz [...]

1