Adeta bir Cumartesi Eki kıvamındaki sayfamdan selamlar efendim. Bir Cumartesi daha gelmiş çatmış bulunuyor. Halbuki tüm hafta boyunca birşeylerle meşgul olan ben, Cumartesi günleri geldiğinde birşeylere çatardım.  Bu hafta kıvam olarak diğer haftalardan sert geçti. Normalde kulak memesi kıvamını hafta ortasında yakalarken bu defa,  hafta sonuna gelmiş olmamıza rağmen henüz kıvama getiremedim. Halbuki geçen haftaki Pazar günü, bizlere şahane bi haftanın sinyallerini veriyordu. Canı sağolsun, öngörüsü tutmadı.

Ufak çaplı görünüp bünyemde ciddi hasara yol açan bir yolculuk esnasında kulağımda çok güzel müzikler vardı.  Yakınımdan geçen kamyonlarda çalan parçalar ve  çay molarına dekor olan mekanlarda çalan müzikler bu keyfimi azaltmak için çabalasalarda başarı sağlayamadılar. En kısa sürede bu müzikal keşiflerimden bir demet sunmak isterim okuyucularıma.

Öte yandan iş dünyasının en önde gidenlerinden olmama az kaldı.  Kariyer basamaklarını birer ikişer çıkıyorum. Koştururken ayakkabımın topukları kırıldığında anlıyorum ki teker teker çıkmak gerek basamakları, kocaman olmuşuz zira.  İş dünyası benim hiperaktifliğimi kaldıramayacak kadar yaşlanmış vesselam.

En kısa sürede buranın bir Cumartesi Eki olmadığını, başlı başına dopdolu bir Ana Gazete olduğunu hatırlatmak gerek insanlara. Önce bana tabiki, bencilim!