Karşı binada Nihayet Hanım diye bir teyze oturuyor. İsmini ilk olarak “Cinayet Hanım” olarak algıladığımdan kendisini gördüğümde birden ürperiyorum. Maazallah.

Tanıştırayım, yeni arızamız : FARANJİT.

Gecenin köründe öksürükten tüm binayı inletmişken bir de acil servistekilere yazık edeyim diyerek evden acil servise doğru yol aldım. (benim bu kadar çok hasta olmamda hastane ile komşu olmamın alakası var mıdır?) Çocukluğumdan beri hiç bir işe yaramadığını düşündüğüm bir aletle dinledi sırtımı doktor bey ben öksürürken. Kendisine öksürük taklidi yapmama gerek de kalmadı ayrıca. Ciğerlerimin sağlam olduğuna kanaat getirdikten sonra  “Faranjit olmuşsunuz hanımefendi.” deyiverdi.  Bir ondan olmamıştım, sağol doktor bey diyerek reçetemle çıktım oracıktan.  Hastaneler ve haliyle eczaneler diyarı olan mahallemizde nöbetçi bir eczane bulmak hiç de zor olmadı. Zaten bizim burda mahalle bakkalından çok mahalle eczacısı terimi yaygındır. Ağzıma sıkmam için verdiği lanet spreyi denedim ilkin. İğrençti! Hala ağzımdaki berbat tat geçmiş değil ve ben mecburen o spreyi bitirmeliyim.

Faranjit denen arkadaş, Google sonuçlarında ilk çıkan siteye göre “Yutağın arka duvarındaki örtücü dokuda meydana gelen bir iltihaplanma” imiş. Bu ya tahriş olmadan veya bakteri enfeksiyonundan ileri gelebilirmiş.

Hastasını başından savmak isteyen her doktorun yaptığı gibi o da “sigara içmeyeceksiniz hanfendi” dedi. O sırada top bendeydi! Bre doktor sigara içen bir insan olmadım ki ben hayatımda dedim.  Sustu. O anda aklına geliveren başka bahanesi yoktu, yolladı beni evime. Bir an , boyun ağrımı “sosyal anksiyete bozukluğu”na bağlayan psikopat doktorum geldi aklıma. “Hepsi manyak bu doktor milletinin” şeklinde bir genellemeye sevk edecektim düşüncelerimi , vazgeçtim.

Adeta sağlık sitesi haline gelen bloğumdan siz sevgili hastalarımı , pardon okuyucularımı selamlarım.

Facebook'ta Paylaş
FriendFeed'de Paylaş