Hava ayaz mı ayaz, ellerim ceplerimde

  Merush · Çarşamba 27 Ocak 2010

Soğuk bir gün. Buz tutmuş ayaklarım ve ellerimle günün bitmesini bekliyorum. Ve nedense gün içinde içimdeki ses “bugün hava güzel dedim ki hanıma, haydi kalk giyin de çıkalım biraz” şarkısını söylüyor. Şarkının adı bu değil, konu da şarkı değil nasılsa. Büyük bir olasılıkla içimdeki sesle havaya birşeyler anlatmaya çalışıyorum. Şu soğuk günler geçse de yumuşasam. Maddenin kaskatı hali oldum şurada.

Son günlerde soğuktan donmadan sağ salim akşamı ettiğimde bir bebekle karşılıklı gülüşüyoruz. Uslu durmuyor ki velet, cik desem gülüyor. Neden cik dediğimi bilmiyorum ama, şimdi düşününce benden kocaman bir insan da cik dese ben de gülerdim evet. Bebeği kınamıyorum, bu akşam ciklemeyeceğim, gayet akıllı ve uslu duracağım.O zaman da gülerse kesin delidir! Bebek geldi geleli evimizden barkımızdan olduk zaten. Küçücük şey nasıl da tüm şehrin planını değiştirdi hayret verici. Kediler kovuldu evden! Hem de nereye? Benim evime! Evde iki tane kedi ile ben ne yapıyorum peki? Eve giremiyorum. Çok zor şartlar altında günü tamamladığım yetmiyormuş gibi gece tepemde iki tane koca kedi ile kalkıyorum. Herkes evini bilsin rica edeceğim.

Şimdi soğuk ya, işler de sıkıcı malum. Dolayısıyla bunlar en huysuz halimin satırları. Hava biraz ılınsın, işler de yoluna girsin söz veriyorum etrafına kelebek figürleri çizilmiş bir şekilde anlatacağım bebeğin tatlılığını, evin içinde koşturan iki kedinin güzelliğini. Ama şimdi soğuk. Buz.

Yorum Ekle