İnsan nasıl ölebilir?

  Merush · Perşembe 15 Ekim 2009

fazilhusnudaglarca

Rüzgâr istiyorum ben ruhumun güllerine
Ki dökülsün, dağılsın, yok olsun hülyalarım
İlkokul yıllarında elimize tutuşturulmuştu şiiri, 23 Nisan’a az bir zaman kalmıştı, ezberlemeliydik. Öğretmenimiz de biz şiiri okurken arkada çalacak olan müziği araştırıyordu. Teybimiz vardı bir tane, toplanan paralarla almıştık. Herkes şiirin bir kısmını ezberleyecekti, en güzel söyleylenler okuyacaktı 23 Nisan gününde.. “Yediyordu Elif kağnısını, kara geceden, geceden….” diye başlıyordu şiir. Zordu. Küçüktük zira. “Yediyordu ne demek öğretmenim?”
Fazıl Hüsnü Dağlarca’yı o gün öğrenmiştim. Meraklı bir çocuktum, okuduklarımı öylece geçmiyor, kimin yazdığını araştırıyordum. Ablamın kitaplarından bulmuştum Dağlarca sayfasını..Hayatını,şiirlerini okumuştum.Giderek büyüsüne kapılıyordum şairin. Şiiri sevmeye, anlamaya başlamıştım. Hayata şiirle tutunan şairleri öğrendim sayesinde..
O 23 Nisan gününde Mustafa Kemal’in Kağnısı şiirini en güzel okuyanlardan biri olan çocuk, geçen yıl bugün, şairin öldüğünü öğrendi,ölen şairlerin dünyasına uğurlanmıştı Dağlarca da.. O Orda hayatına devam edecekti,bizse burada şiirle hayata tutunmaya..
Bugün ölümünün birinci yıldönümü.. “Göç dönümü..” Şairi anmanın en güzel yolu olan şiirlerini okumakla geçireceğim günü..Mekanın cennet olsun Dağlarca..
İnsan nasıl ölebilir,
Yaşamak bu kadar güzelken?

“Rüzgâr istiyorum ben ruhumun güllerine
Ki dökülsün, dağılsın, yok olsun hülyalarım”

İlkokul yıllarında elimize tutuşturulmuştu şiiri, 23 Nisan’a az bir zaman kalmıştı, ezberlemeliydik. Öğretmenimiz de biz şiiri okurken arkada çalacak olan müziği araştırıyordu. Teybimiz vardı bir tane, toplanan paralarla almıştık. Herkes şiirin bir kısmını ezberleyecekti, en güzel söyleylenler okuyacaktı 23 Nisan gününde.. “Yediyordu Elif kağnısını, kara geceden, geceden….” diye başlıyordu şiir. Zordu. Küçüktük zira. “Yediyordu ne demek öğretmenim?”

Fazıl Hüsnü Dağlarca’yı o gün öğrenmiştim. Meraklı bir çocuktum, okuduklarımı öylece geçmiyor, kimin yazdığını araştırıyordum. Ablamın kitaplarından bulmuştum Dağlarca sayfasını..Hayatını,şiirlerini okumuştum.Giderek büyüsüne kapılıyordum şairin. Şiiri sevmeye, anlamaya başlamıştım. Hayata şiirle tutunan şairleri öğrendim sayesinde..

O 23 Nisan gününde Mustafa Kemal’in Kağnısı şiirini en güzel okuyanlardan biri olan çocuk, geçen yıl bugün, şairin öldüğünü öğrendi,ölen şairlerin dünyasına uğurlanmıştı Dağlarca da.. O Orda hayatına devam edecekti,bizse burada şiirle hayata tutunmaya..

Bugün ölümünün birinci yıldönümü.. “Göç dönümü..” Şairi anmanın en güzel yolu olan şiirlerini okumakla geçireceğim günü..Mekanın cennet olsun Dağlarca..

“İnsan nasıl ölebilir,
Yaşamak bu kadar güzelken?”

Yorum Ekle