-gitmeden- 

Üzerine konuşlanmış ufak bir tozdan ibaretti yaşam. Havada uçuşan tanelerin haddi hesabı yok.  Haddini bilmeyen hayallere , söz geçmeyen inatlara tek kurşun yeterdi. Söz kurşun olup havaya karışmadan, bakış yaslanıp gelmiş namlunun ucuna. Yalan ortak olmuş hayata, güven yerle bir olmuş.  Sevginin üzerini örtmüş huzursuzluk.

Aklından hiç olmamış bir sayıyı tut şimdi. Sonra 2 ile çarp, 8 le böl, 9 la parçala. Olmayan başka bir sayıya tutun ardından, topla kendini onunla, toparlan.

Kimsenin planlamadığı gibi gelişiyor hayat şimdilerde. Bu sahnede rolu olan kimse az sonra olacakları bilmiyor. Rejisörü sahte bir oyun bu, herkese bir suspayı verilmiş. Payını sonuna kadar kullanıyor herbiri. Payına düşeni kapıyor masanın altından sıyrılan küçük kız. Sahne dar, küçük kıza yer yok. Sahneye çıksa ezilecek o keşmekeşte.  Görüntülerin birbirine girdiği bu bulanık sahnede yeri yok kızın, itiyorum onu masanın altına yeniden. Kalkıyorum yerimden. 

Bugün hava buz kesmiş. Sözcüklerim soğuktan yapışmış. Duyduğum hiç bir kelimenin gerçek anlamını düşünmeden özümsüyorum. Mideme kramplar giriyor. Birilerinin hayatından kalkıp gitmek üzereyim. Valizim toplanmış , çoktan kapı önüne konulmuş. Gidiyorum ben.

-gelince-

Dönüş yolları hep daha başkadır gidişlerden. Giderken bahsettiğin tüm herşeyin yerle bir olmasıdır dönmeye karar verdiren.  Ondandır yüreğin umutsuzluğu. Ya da mutsuzluğu. Giderken kızgınsındır, dönerken aşkla dolu olman beklenir. Tadı kaçmış Türk filmleri bize hep bunu öğretti. Kadın böhü makamında şarkılar söyleyerek evi terkeder, azap çeker günler boyu;aşıktır. Dayanamaz gelir sonra. Herşeyi kabullenmiştir, herşeyin hep güzel kalacağına olan inancı büyümüş diz boyuna gelmiştir. Şeklini değiştirmiş Türk filmlerinde senaryolar başkadır, Kadın gider binbir kızgınlıkla, acıyla. Kadın gelir binbir acıyla. Gittiğine bile inandıramaz kendini, ispat isteyen gözlerin bu senaryoda işinin ne olduğunu sanıyorsanız yanılıyorsunuz bayım. Filmi nerenizle izliyorsunuz siz diye çıkışmaz mı size sulu zırtlak kadınteyzeler ?

Öyle kolay ki mutsuz etmek bir kadını. “makyajın kötü olmuş” , “bu saç seni yaşlı göstermiş” cümleleri bile tonlarca kat mutsuzluğa eşdeğerken bir de aynanın öte yanına geçtiğinde yaşanılanları aklın alır mı ? Oysa mutsuz etmenın kolay olduğu kadınların yanında minicik bir şeyde huzur bulan kadınlardan olmadık mı biz? Ne istediniz ki aşkla bakarken ışıldayacak gözlerden ?

Sözü daha da uzatabilirim. Küskünlüğümden mütevellit sözü çarpıtabilirim. Kadınlığımın en çirkin yanını takıp takıştırıp koyabilirim gözlerinin önüne. Çirkef kadınlığım çıkıp gelebilir bir anda. Ama yapmayacağım. Ne sözleri uzatacağım ne çirkefleşeceğim.  Gözlerin mutsuzluğumu görmeyecek.

Ben geldim, bambaşka bir “şey” olarak geldim. Bir fimo hamuru kadar biçimsiz, bir o kadar da kolay biçim alabilen kıvamımdayım. Ne yana çekersen.

-kaybettim, tamam kabul-