Fransızca şarkıların egemenliğinde bir Cumartesi günü geçiyor önümden. Bense, Fransızca şarkıları söyleyen kadınlara özenmiş, kırmızı papuçlarımla bir duvarın üzerine oturmuş izliyorum geçen günü.  Geçen gün, yorgun. Geçen gün, telaşlı. Önceki günlerin üzerime doğrulttuğu silahları korkutacak kadar cüretkar. Geçen bugün, tüm mutsuzlukların yakılan bir tütsüyle havaya karıştığı bir gün. Havaya yayılıp ulaşamadığı her yere ulaşsın diye…. İçimden bugün, herkesi mutsuz etmek geçiyor.

Masamda sarı bir gül, hemen yanında ödenmesi gereken faturalar, hemen ardında klavye, ekran, birikmiş işler, gündelik telaşlar… Derken, elinde koca koliyle içeri giren bir kargo elemanı.. Koli içindeki renkli şeyler, renkler, dokular.. Yazı hatırlatan şeyler, yaza dair şeyler. Yaşama dair bir inanç çıktı koca kolinin içinden. İnatla gülümsemeye devam etmek için..

Telaşa kapılmış bir günü yatıştırmak için elimizde bol malzeme biriktiğine göre, koltuk altımıza bir dergi, üzerine serileceğimiz yumuşak bir halı, gözlerimizde gelecek güzel günlerin hayali ile bitirebiliriz günü..