Çarşamba 10 Haziran 2009
Bir insanın kendisine yapabileceği en kötü şey, nefes bulduğu şeylerden uzak tutmaktır kendini. ~~ben, bu akşam.
Öyle yaptım aylardır. Aylardır hayatın geri kalanının benden çok değerli olduğunu düşünüp, kendimi önemsemedim. Beslemedim kendimi;doyurmadım. Okumadım. Dinlemedim. İzlemedim. Yazmadım neticesinde. Hayatın üç kuruşluk olduğunu kulak arkası yaptım, değer verdiğim şeyler birer birer uzaklaştı eteklerimden. Önceleri kışın soğukluğu dedim, bahar yorgunluğunu bahane ettim sonrasında. Bir gün çok neşe buldum, ittim bir kenara kendimi tüm şımarıklığımla. Ardından nefes almakta zorlandım, hayat çok zor geldi. Bu sefer de tüm mızmızlığımla kendimi ittim bir kenara. Ötesinden berisinden yetişebildiğim kadarı ile ayakta tutmaya çalıştım kendimi bir şekilde. İyiydim, iyi ediyordum ve bu yeterli zannediyordum.
Korktum, çok korktum. Bir defa daha uzak kalırsam kendimden artık yetişemeyeceğimden korktum. Sonra bu akşam oldu, oturdum. Bir sayfa okudum, biraz izledim, dinledim en sevdiğim melodileri ve yazdım.
Nefes bulmak için..
3-Sevdanı yola anlatsan yolun kalbi durur; kalbe bir karanlık çöker ardından. Ardından döktüğün yaş süzülüverir gözlerinden akan yola doğru. Akan yol durulur, durmak bilmez sandığın o en ürpertici anda yakanda bir düğüm olur. Düğüme bulanmış yokluğunda yas tutarım ardından. Sana döktüğüm yaş,kainatın bütün dertlerini son buldurur. Sana dökülen o yaşlar, bir dünyaya bedel olur.
2-Kalbime söz geçiremem, kalp denilen senin diğerlerinden ayrı yaşamana engel değil ki. Kalp dediğin senin gözün, gördüğün şey vuku bulur kalbinde. Ben gözlerimde her gün seni yaşıyorum. Bazen bir bebeğin yüzünde oluyorsun, bazense bir yaşlı adamın derin bakışında. Kalbimin sana koşması bundandır sevgili.
1-Seni özlüyorum. Aradığım herşey senin içinde; biliyorum. Dünyaya seni bulmak,sana yakın durmak için gelmişim. Belki bundandır ayran gönüllü olmam. belki de bu yüzdendir ordan oraya atlayan başaklar gibi oluşum. İsyankarlığım kadar merhametim de çok büyük. Doldurduğum onca hayat var, her dokunduğum hayatta seni arıyorum aslında. Güzelleştirdiğim her hayat sana giden yolum aslında.
—
Orada öyle durduğunu gördüğümde, gözlerimden akan yaşı nasıl durduracağımın hesabını yapıyordum. Sense, bütün bunları bilmezden gelen o ifadenle, sadece izliyordun.
Sükunetine hayran olmuştum, şimdiyse sükunetin sonumuzu getiriyor; farkına varmıyorsun.





