New Age gerek müzik türü olarak gerekse de bir terim olarak ilgimi çekmiştir. Yeni Çağ´ın önemli savunucularından David Spangler´e göre, Yeni Çağ bir metamorfoz, bir değişim, simgesel olarak ise dünyanın kendisini evrensel zekaya tam anlamıyla açması anlamında ve bu açıklığın metodolojisi sevgi ve olabilirlik anlayışı. Metamorfoz, değişim, evrensel zeka…
Bunlar tamam, peki ya sonsuz sevgi ve olabilirlik? Yaşadığımız dünyada herşeye karşı sonsuz ve koşulsuz bir sevgi beslemek mümkün mü? Bu felsefeyi benimseyenlere göre olmayacak hiçbir şey yoktur. Dünyanın merkezi insan, herşeyi oldurandır.
Müzikte New Age severim. Hele ki sonsuz bir dinginlik özlediğim zamanlarımda imdadıma yetişir. İçimdeki huzuru başka türlü ortaya çıkaramayacağımı düşünürüm. Zaten çok canım sıkıldığı zamanlarda derin düşüncelere sevk ederim beynimi ; basit şeylerin karanlığından uzak düşlediğim bir zaman zarfına giderim.
New Age’deki tutkulu ritimler, sonsuz güven duygusu, huzur ve koşulsuz sevgiyi aşılar bana. Sessizliğin kavgasıdır kimi zaman da.
Enigma, Era, Gregorian, Loreena McKennit ve Kitaro en sevdiklerimdendir. Tınılarında sevgi , tınılarında huzur tınılarında sonsuzluk vardır.
Huzursuz günlerimde bana eşlik eden melodileri yan taraftan dinleyebilirsiniz.
FriendFeed'de Paylaş
Linkler
