Bir e-posta aldım,

Ajda Pekkan hayranı olduğunuzu biliyoruz, Kürtçe şarkı söylemesi konusunda ne düşünüyorsunuz? Devam edecek misiniz bu kadar karaktersiz birini dinlemeye? “ 

E-posta tam olarak böyle değildi, öncelikle bunu belirtmeliyim. Her yerinden imla hataları fışkıran, son derece özensiz bir Türkçe ile yazılmıştı. İşin komik yanı, diline bir cümle ile bile sahip çıkamayan biri tarafından sırf Kürtçe şarkı söylediği için karaktersiz ilan edilebiliyordu Ajda.

Evet bilenler gayet iyi bilir Ajda’ya ne kadar düşkün olduğumu. Hatta bu sorunun bana yöneltilmesi belki de çocukluğumun hayali bile olabilirdi, bununla çok eğlenebilirdim. Yaşasındı, Ajda ile ilgili bir hususta kapım çalınıyordu! Lakin içimdeki bir ses ciddi olmam gerektiğini söylüyor şu anda. Konudan epey rahatsızım.
Maalesef ki Kürtçe söylediği şarkıyı internetten videolarla izleyebildim, sahnede tam karşısında dinlemek isterdim. Tıpkı Fransızca şarkılar söylerken olduğu kadar büyüleyiciydi Ajda.

Diline ve vatanına düşkün onlarca okumuş aydınlar bu sabah eleştirilerini yazmışlar bolca. İşin güzel yanları bunlar, elbette ki eleştiri olacaktır. Ancak benim lafım her konuda olduğu gibi burada da “çıkıntılık” gösteren, aslında hiçbir bilgi birikimi olmayıp da sırf sokakta duydukları sözlerle, cahilce büyütüldükleriyle bir şarkı için kıyameti koparanlara..Bana bu e-postayı gönderen de bunlardan biri, iş yaptığım kimi insanlar da, bakkalından ekmek aldığım adam da, belki de en yakın arkadaşım da…

Bilmiyoruz. Bilgi birikimimiz yok. Konuları saptırmada üzerimize yok. Okumakla aydın olunamıyor. Aydınlık insanın içinde olmalı. Kürtçe söylenen bir şarkı, Fransızca söylenen bir şarkı gibi alkış toplayamıyor. Madem eleştireceksiniz gidin müzikal açıdan eleştirin. Madem birikiminiz yok bu konuda ahkam kesmeyin.

Ve siz, benim gibi düşünenler. Şarkı söyleyin avaz avaz. Kulakları sağır edercesine, şarkı söyleyin.