Herşey nefis. Her gün güzel güzel ilerliyor. Beni hiç mi iç üzmüyor geçen günler. Kızmadım kırılmadım bugünlerde günlerime. Sevdim bilhassa.. Kendimi de üzmedim,dondurma aldım kendime, şeftali,karpuz,kiraz. Az yemek yedim,sağlıklı olayım diye. Süt içtim çokca bugünlerde. Heryerde şiddetli bir gülümseme hissi var. Keyfim çok çabuk kaçıyor bugünlerde, çünkü çok iyimserim, çünkü çok pozitifim,en ufak şey yaralıyor,tepki veriyorum ben yaralandıkça..Hissiyatım yok pek, kendimden bağımsız neşem. Kendimle özdeş hayallerimden uzak sevincim.. Keşke eski günlerdeki gibi net yazabilseydim düşündüklerimi diyorum bazen , bazen de es geçiyorum..böyle iyi..böyle sakin..böyle neşeli..kaçmayın neşelerim,gelin eteğime..Ses ver Coldplay e… Derinine sakla hüznünü..

Ah benim bir yerlerde yarım yamalak huzurlarım vardı nereye gönderdim ben onları acaba… Akşam eve gelirken cebimdelerdi oysa, üzerimi değiştirken, telefonla konuşurken, mısır yerken sonrasında hep yakınlarımdaydı o huzur benim.. Sonra bilgisayarı açınca kayboldu birden.. R.E.M bile geri getiremedi.. Çok uzağa gitti huzurum sanırım.. Yastığın altında bulabilecek miyim bakalım..

Sonra bazen böyle uzaklara bakıp uçakları izlediğim günleri düşünürdüm. Biraz yalan gelirdi bana uçakların o hali.. İçinde aslında kimse yokmuş bir balonmuş gibi düşünürdüm ben uçakları.. Balkonu göğe yakın bir evde hayallerimi bırakmışım ben.. Şimdilerde göğe çok uzak bir evin penceresinde tüm umudum.. Huzurum da yakınlarımda.. hayattan beklentisi olmayan insanları şimdi anlayabiliyorum .. Ne istenebilir ki hayatta yanında bir parça huzur olduktan sonra..

Aslında ben böyle değildim. Yok yok… Evet evet.. Hadi bakalım.. Nereye ?

Yazı ekle butonu merhaba canım..

Günler günleri kovalıyor, hiç beklemediğim yanlarımla burun buruna geliyorum. İstemediğim yanlarımı kesip atıyorum, şekilleniyorum, biçim alıyorum. Oyun hamuru kıvamında günler geçiriyorum ben.. Pek yaraşır bir hallerdeyim senin anlayacağın. İyi oluyor böyle..

İçsel koşuşturmalarım soluk kesiyor. Biraz sakin olmalısınız dedim içimdekilere. Onlar da sağolsunlar beni kırmadılar. Kalbimin derinlikleri hemen misafir etti onları..

Bugünlerde gözlerim görmüyor benim. Zaten körlük seviyesine yaklaşmış bi kimse idim o sınırı da aştım hayırlısıyla.. Gözlük kullanmayalı bi kaç sene oluyor, yeniden kavuşuyorum o şahaneliğe. Lenslerle uyuma seanslarıma da veda ediyorum böylelikle, tabi eğer gün içinde uyuklama ihtiyacı sezmezsem..  Gözlerim görsün artık, sevgili gözlük seni bekliyorum öptüğün yerde, bir an önce incelin camlarım, bilmem ne denen o renkli madde siz de eklenin camlarıma, sonra o beğendiğim şahane pembiş gözlüğe takışın koşun gelin bana.. Gözlerim sizi bekliyor burada..

Hadi bakalım “yazı ekle” butonu, kendine dikkat et ben iki saniyeliğine “yayınla” butonuna basıyorum şekerim.. Sonra nerelere basarım bilinmez.. Bu “bilgisayarı kapat”  bile olabilir, zira körüm efenim… aaaaaaaa

Ah blog vah blog, yine bitti gitti bu pazar günü.. Ne demeye böyle koşa koşa geçiyor bugün anlamıyorum.. Biraz ağır olsa.. Misal her saati 3 saatmiş gbi geçirsek.. Evet evet bu şahane fikrimi paylaşacağım bir otorite vardır muhakkkl arayalım tarayalım..

Efenim, ben bugün bolca uyudum, zira gözlerim kör.. Evet evet. lensim yapışık ve göz numaram artmış durumda.. Seni bile zor yazıyorum blok o derece yani.. Erik ağacına sulandım bugün ben, yetişemedim kimi eriklere, bozuldum bu duruma çokca oracıkta kimi erikler öylece boşa gidecek.. Ağacak çıkacak kıvamı da çoktan geçtim, pencereden eğilme limitimde doldu, yok yiyemiyorum o şahane erikleri.. kızardılar orda öylecene..

Her şey bitmek üzereydi bu pazarlık da ta ki kapı çalana dek, ta ki misler gibi bir bebek benim ziyaretime gelene dek.. Herşey yarıda bırakılabilirdi bu “şey” için.. Mis gibi de kokuyordu .. Onu yememek için zor tuttum kendimi.. Bu bebek için herşey yapılır.. Yiyip bitirerek doyulacak gibi değil.. Velhasıl kelam blog efendi, canım bebek çekiyor, doğur da sevelim :Pp

Buradan içinde bulunduğumuz kendini “Temmuz” zanneden günler topluluğuna saygı sevgi ve bol selamlarımı iletirim. Bana böyle bir imkan tanıdığın için sana da müteşekkirim sayın blog kimsesi.. Bu ne biçim bir havadır !!!!!!!!!!!! Manyak mısın oğlum Temmuz, bırak yağmur yağmasını tepemizden aşağıya bir koca su indirmenin ne manığı var.. Eskiden böyle miydi, peehhh Haziran doğumlu bir yavrucak olarak Ağustosta suya sokulmuş bi bebektim ben. İki aylık iken bile donmuyordum, Şimdi bebek yapacak kıvama geldim ve donuyorum bir Temmuz gününde.. Sinirlerim bozuldu benim..Oysa kendimi kızgın kumlardan serin sulara atacaktım ben…Hava ile Mayıs ayında da kavga etmiştim dimi .. E ben haklıyım, ben normalim, herşey herkes normal.. Amaa kimse bana Temmuz’un normal olduğunu söyleyemez..Temmuz muş ! muz da sevmem zaten ben !  Sinirlendim, kahvaltı yapalım hadi.. Aaaaaa reçellll