Her konuya muhalefet olmak gibi bir özelliğimiz var ne yazık ki. Ve ne yazıktır ki bizler, muhalif olmayı marifet zannediyoruz. Hayata dair bir çok fikre, olaya, olguya yerli yersiz sataşıyoruz. Elbetteki bundan BİR TÜRK yazarının NOBEL ÖDÜLÜ almış olması da nasibini alacaktı ; aldı.

Ancak, siyasi kimliği ne olursa olsun ödül almış birini eleştirmenin de bir sınırı olmalı, Nobel gibi bir ödülü bu tarz yaklaşımlarla değerlendirmemeli. Konuyu edebiyat dahilinde düşündüğümüzde ortaya çok güzel bir tablo çıkıyorken bunu yerli yersiz tartışmalar ile köreltmemeli. Bir Türk yazarın, Türkçe yazdığı bir romanı Edebiyat alanında bir çığır olan NOBEL ÖDÜLÜ almıştır. Konuyu çarpıtmak düpedüz samimiyetsizliğe girer. Siyasi fikirlerini apayrı bir düşünce platformunda tartışabiliriz elbetteki.

Babamın Bavulu adını verdiği konuşmasıyla da bu ödülü hakkıyla aldığını kanıtladı. Eleştirilen şey bir pamuk şekeri değil, bir edebiyat ürünü. Konuşmanın edebi niteliğinden ziyade böbürlenilmesi gereken yanı TÜRKÇE yapılmış olması.

Sizi bilmem ama ben gurur duyuyorum kendi anadilimde böyle cümlelerin kurulmasından ve hakettiği değeri almasından.