« Yüzyılın İcadı!                       Kolay Mı? »

P.S.

Bu Pazar elinde olsun diye aÅŸağıdaki haritadaki en güzel eve ellerimle süslediÄŸim mor bir paket hazırladım. kargocuyu aradım, “çabuk ol” dedim. Az sonra gelecek, az sonra paketim yola çıkacak. Ben kalacağım. Duracağım burda. Paket gidecek.. Paketsiz, tek başıma kalacağım

Hazır duygusallığım üzerimde iken babam dahil hiç kimsenin beni alttan almadığını düşündüm. hazır duygusallığım üzerimdeyken herkesin benden çok şey beklediğini benim onlardan bir beklentim olabileceğini unuttuklarını düşündüm. Oysa ben kocaman değildim, oysa ben hala kendimi savunmasız 5 yaşındaki kız gibi hissediyordum. Mutsuz olmak, sinirli olmak,  güçsüz olmak, hasta olmak bir haksa eğer, kimse bana bu hakkı tanımadı. Hep birşeyler beklediğim sırada geldi vurgunları. Şimdilerde kimseden tek yardım istemeden herşeyin üstesinden geliyorum. Bana bu gücü vermiş oldukları için minnet mi duymalı yoksa çalan şarkıya dalıp biraz gözyaşı mı dökmeliyim; bilemiyorum.

Ben gülen bebek, ben kimseye tek sorun çıkarmayan porselen bebek beni böyle gören herkese öpücükler gönderiyorum buradan.  Bu varolmaksa, beni sizler varettiniz.  


Bu Yazıyı Ekleyin
  • Digg
  • del.icio.us
  • Reddit
  • StumbleUpon
  • blogmarks
  • description
  • YahooMyWeb
Facebook'ta PaylaÅŸ
FriendFeed'de PaylaÅŸ

Rastgele Yazılar



 

 

Yorum Yap

E-Posta adresiniz kesinlikle goruntulenmeyecektir.

*
*