Sabaha karşı uyandım,gözlerimin önünde bir kız çocuğu ile. Çok güzel tertemiz bir rüyaydı. Düşüncelere daldım sonrasında,hayallere belki de, uyandım sonra,bakakaldım. Derinlerde bir kız çocuğu aradım belki birgün gelir yanıma diye.. Belki bir gün..

Sabah bir tren gördüm,hayatımda hiç trenle bir anımın olmadığını farkettim.Benim için tren “metro”dan ibaret olduğu gerçeğini görünce hayretler ettim. O kadar da yeni kuşak sayılamama rağmen böyle tuhaf hissettim işte.. Gördüğüm tren hiç hayallerimdeki tren değildi,süslü püslü bir tren kurmuşum demekki kafamda,bir de içinde olunca bakalım nasıl olacak. Metro idi benim bildiğim tren. Hızlı giden,yerin altından giden tren..İzmir.. Güzeldi..

Sabah oldu defter,bir gün yine başladı. Hadi bakalım yaşayalım bugün için bize vaadedilenleri..

Gül peri,gül yüzlü peri..