Kendimiz ile yolcukluklarımız esnasında bilmeden etmeden çarptığımız o sağ-sol duvarlar gelip de yanıbaşımıza tünemişler meğer bu günlerde. Bir kenarda unutulmaya yüz tutmuş,yosun bağlamış acılar,diğer yanda kokusu gitmiş çiçekler. Hepsinin arasında bir  göz arar olmuşuz. “Kırılmasın diye durur kalbim,usul usul bedeni aşar…” 

Yıllar öncesinden bir dizi hayal. Siyah beyaz ve yanında kırmızı.. Siyahın beyazla buluştuğu yerlerde kırmızı bir kaç kare.. Fotoğraf çekesim var uzun soluklu film tadında.. Yollara düşesim,gülümseyerek koşmak isteğim..

Artı bir de kahkaha..Hadi koş gülperi,hala oyalanıyorsun ama !

Facebook'ta Paylaş
FriendFeed'de Paylaş