Kalbim yorgun düşmüş yürüye yürüye. Kara sular inmiÅŸ ayaklarıma. Öyle yürümüşüm ki hız kesmiÅŸ herÅŸey, buz kesmiÅŸ dünya, yorgun düşmüş bakışlarım. Hayatın içinde bir yol, yolun sonunda karanlık, baba kucağı, kardeÅŸ kokusu.. Hepsinin önünü bir “sevda” kesmiÅŸ. Gözler uzaÄŸa dalmış. Ben biliyordum bu sonu. Filmin başında söylemiÅŸti genç adam. Unuttun mu ?
Tarifi mümkün olabilen hisler yaÅŸamayı isterdim ben. Herkes gibi olup, sıyrılmak isterdim aralarından. Olamadım ama. Yapamadım. Denedikçe içeri gömüldüm, denedikçe yoruldum, huysuzlandım.. “bozuk bu” dedim, attım bir kenara. Halbuki bir gülücük yetermiÅŸ tamir etmeye.
Yürürken anladım.
FriendFeed'de PaylaÅŸ
4 Yorum Yapılmış