Öyle birşey ki bu, diğer herşeyin üstesinden gelmekte üstüne yok. Üstünden nehir geçen bir köprü de yok, ve ben burada “üst” kavramı ile yazmaya devam edersem kıyafetlerin üstler için olanlarına kadar ilerleteceğim durumu. Hatta mevki bakımından alt-üst hakkında da kelamlar edebilirim. Cümleyi neresinden tutup da düzelteceğimi bilemediğim zamanlarda hep böyle yaparım zaten ben. Merak etme sevgili yazı, senin gibi birçoğunu ben bu uğurda kablolar arasında sonsuza uğurladım. Ama yok, bu sefer toparlayacağım. (geri sar kızım)

Öyle bir şey ki bu diğer herşeyin üstesinden gelmeyi başarıyor. Böyle bir söylem ile “bu”nun olumlu yanından bahsettiğim anlaşılmasın. Üstesinden gelmek eylemi kısmen böyle anlamlara  da gelebiliyor. Of.. Hadi kızım geri al yine.

Öyle bir şey bu , diğer herşeyin üstesinden geliyor. herşey değişiyor bu durumda, herkes batıyor, heryol çakıl taşları ile doluyor; yürütmüyor. Sağlık gidiyor, Neşe evde depresyona girip hep tatlı yiyor, Huzur hanfendi gece gezmelerine çıkıyor, Gözyaşı ablamız fırsattan istifade elinde bir kek tabağı ile oturmaya gelirken Stres-Sinir amca/teyze işe giderken arkamızdan su döküyor. “Bekliyoruz seni” diyorlar “akşama gecikme..” İşyerinde Polemik karşılıyor , masamızın üzerinde çayın yanında sabah kahvaltısı niyetine kalp ağrısı duruyor. Gülümseyimi çöp kutusuna atıyorum dünden kalan müsvette kağıtların arasına saklayıp.

Öyle bir şey ki bu, yazdırmıyor, gerekli gereksiz söz sanatlarının arasında beni maymun ediyor.  Söverim gelmişine geçmişine ile başlayan şarkılar söyletiyor kendime. Öyle ya da böyle, bu “şey” müdahele ediyor hayatıma, yönünü değiştiriyor diğer her “şey”in.