Gülüşümü yolun kenarından akan nehre bıraktım dün gece. Gözyaşımla beraber gönderdim çok uzaklara. Ardımda hayallerim vardı, ellerimin arasından kayıp giden.. Gönderdim onları da o nehirden uzaklara. Kimsesizliğim kaldı benimle. Ölümcül yalnızlık bir de. Kalabalıktık.. Hüzünler,yalnızlık,kimsesizlik,gözyaşları. Hep beraber oturduk gece boyunca. Sabah gözlerimden akan yaşlar gittiğini söyledi. Vuruldum.
Â
Â
Dünkü çocuklardık biz. Hayal kurmak bizim neyimize.. Ramak kalmışken rüyaların gerçek olmasına elimizin altından kayıp gitmesi ne kadar da doğaldı değil mi .. Elimizden şekerimizi de böyle almışlardı vaktiyle. Bu sefer farklıydı, bilincimiz tamdı, gözümüz açıktı, bilerek ve isteyerek izin verdik elimizden alınıp çok uzaklara götürülmesine..
Canım mı sıkkın ne ????
“Geçti güzelim inan,bu sevda artık bizden..” diyor 70lerden kalma sesiyle bir kadın. Susup kulak veriyorum.
Facebook'ta PaylaÅŸFriendFeed'de PaylaÅŸ













5 Yorum Yapılmış